از آغاز هزاره جدید، تکثیر و انتقال ویروس‎ها به تهدیدی برای امنیت زیستی در سراسر جهان تبدیل شده است که نمونه آن، سندرم حاد تنفسی حاد (SARS) در سال 2002، آنفلوانزای خوکی همه­گیر در سال 2009، شیوع ابولا در آفریقای غربی در سال 2014 و آخرین همه‏گیری یا همان COVID-19 است. همه­گیری بیماری، تهدیدی برای جان جمعیت تمام کره زمین است و تشخیص بموقع عفونت ویروسی و کنترل بیماری همیشه حیاتی بوده است. در این شرایط، تکنیک‏های تشخیص بسیار حساس و انتخابی دارای فوریت فزاینده­ای هستند. تجربیات دانشمندان نشان داده که تشخیص ویروس بر اساس پدیده­های مختلف پلاسمونیک، از جمله تشدید رزونانس پلاسمون سطحی (SPR)، SPR موضعی یا LSPR، پراکندگی رامان سطح افزایش یافته یا SERS و  طیف سنجی جذب مادون قرمز سطح یا SERIA افزایش می­یابد. نانوزیست­حسگرها یک ابزار امیدوارکننده جدید برای تشخیص ویروس‏اند. بررسی حاضر بخشی از اطلاعات موجود در زمینه شناسایی ویروس مبتنی بر خاصیت پلاسمونیک را پوشش می­دهد. این داده­ها به مخاطبان در پیش‏برد تحقیق و توسعه نسل جدید حسگرهای زیستی برای تشخیص ویروس شامل تشخیص ساختار هدف ویروس­ها مانند اسیدهای نوکلئیک یا پروتئین­ها کمک می­کند.