عفونت زخم عامل اصلی مرگ و میر در بیماران دچار سوختگی است که به وضوح در معرض خطر عفونت‌های بیمارستانی قرار دارند. پیشرفت‌ها در مراقبت‌های ویژه و رویکردهای جراحی برای درمان زخم‌های سوختگی، همراه با درمان‌های ضد میکروبی جدیدتر، به‌طور قابل‌توجهی میزان عوارض و مرگ و میر مرتبط با این آسیب را کاهش داده‌اند. ارگانیسم‌های مقاوم متعددی به عنوان عامل مضر عفونت تهاجمی در بیماران سوختگی ظاهر شده‌اند، از جمله استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین، انتروکوک مقاوم به وانکومایسین، سودوموناس، اسینتوباکتر، غیرآلبیکنس Candida spp. و Aspergillus. پیشرفت در درمان‌های ضد میکروبی و انتشار طیف جدیدی از آنتی‌بیوتیک‌ها مطمئناً برای مجموعه منابع درمانی پزشکان سودمند است.
اقدامات سختگیرانه کنترل عفونت، مراقبت مداوم زخم با نمونه‌برداری منظم از بافت‌ها برای کشت کمی و برداشتن زودهنگام و بسته شدن زخم، کمک‌های اصلی کنترل عفونت‌های تهاجمی در بیماران سوختگی هستند. این مطالعات نشان‌دهنده طیف بالایی از مقاومت به آنتی بیوتیک‌های مختلف در میان سویه‌های باکتری و قارچی جدا شده از زخم‌های سوختگی در بیماران می‌باشند. بنابراین، اندازه‌گیری و ارزیابی سریع و دقیق مقاومت آنتی بیوتیکی برای درمان آنتی بیوتیکی مناسب در بیماران دچار سوختگی امری ضروری است.