اسپرماتوگونی (SSCs) در بیضه اطلاعات ژنتیکی را به نسل بعدی منتقل می‌کند. پیوند موفقیت‌آمیز SSC به مردان نابارور یک کاربرد درمانی پیشرفته در تحقیقات زیست‌شناسی تولیدمثل است. در این تحقیق تجربی، هم در شرایط آزمایشگاهی و هم در شرایط درون‌تنی SSCهای تمایزنیافته و تمایزیافته توسط مورفولوژی ـ ایمونوسیتوشیمی (ICC)، ایمونوهیستوشیمی (IMH)، واکنش زنجیره‌ای پلیمر از بلادرنگ Fluidigm (RT-PCR) و آنالیز فلوسیتومتری انجام شد. SSCهای جدا شده در نهایت به بیضه rete موش‌های تحت درمان با بوسولفان تزریق شدند. تجزیه و تحلیل ICC سطوح بیان بالا و پایین Zbtb16 را در سلول‌های زایای تمایزنیافته و تمایزیافته نشان داد. تجزیه و تحلیل IMH سطوح مختلف بیان Zbtb16 را در هر دو جمعیت نشان داد. تجزیه و تحلیل Fluidigm RT-PCR بیانگر بیش از حد ژن سلول زایا TAF4B و بیان کاهش‌یافته DAZL، VASA، و Zbtb16 در طول تمایز SSCها بود (P < 0.05). تجزیه و تحلیل فلوسایتومتری کاهش قابل توجهی از Itgb1 و Itga4 در طول تمایز را تأیید کرد. با پیوند SSCها به موش‌های NOD/SCID تحت درمان با بوسولفان، سلول‌های اسپرم نشان‌دار شده با GFP توسعه یافتند. ما یک تکنیک پیوند را انجام دادیم که می‌تواند برای تزریق ریز SSCها در طول درمان ناباروری و برای مطالعه تمایز SSCها در داخل بدن به اسپرم مفید باشد. تجزیه و تحلیل داده‌ها تأیید کرد که zbtb16 در سلول‌های زایای تمایزنیافته واقع در غشای پایه لوله‌های اسپرم‌ساز و SSCها در شرایط آزمایشگاهی بیان می‌شود. همچنین، اسپرم‌زایی از سر گرفته شد و باروری پس از پیوند سلول‌های تمایزنیافته به موش‌های تحت درمان با بوسولفان بهبود یافت. بنابراین، بهبود پیوند، جداسازی و کشت SSCs در شرایط آزمایشگاهی در درمان‌های بالینی آینده برای حل مشکلات باروری خانواده‌های تحت تأثیر ناباروری مفید خواهد بود.