مقدمه: آلزایمر یک بیماری مزمن تخریب‌کننده سلول‌های عصبی است. با پیشرفت بیماری آلزایمر علایمی مانند مشکلات تکلم، آگاه نبودن به زمان و مکان، نداشتن انگیزه، نوسان احساسات، نداشتن توان مراقبت از خود و مشکلات رفتاری بروز می‌کند. این مطالعه قصد دارد با هدف بررسی بیوانفورماتیکی اثر ترکیبات لوپرامید، داریفناسین، تولترودین، آریپی‌پرازول در مهار آنزیم استیل کولین استراز در جهت معرفی ترکیبات مؤثر در درمان بیماری آلزایمر گامی بردارد.
روش‌ها: در این مطالعه برای بررسی نحوه اتصال ترکیبات به جایگاه فعال آنزیم، ترسیم ساختار شیمیایی ترکیبات، بهینه‌سازی انرژی، مطالعه داکینگ و تجزیه و تحلیل‌های نهایی به ترتیب از سرور آنلاینhttp://hdock.phys.hust.edu.cn  و نرم‌افزارهای Discovery2024، Chimera1.17.1،Hyperchem-8.0.10 و سرورhttp://Pdb sum  generate استفاده شد.
یافته‌ها: ترکیبات مورد مطالعه قادر به اشغال جایگاه فعال آنزیم هستند و سطح انرژی اتصال در لوپرامید -220.78 و در داریفناسین -230.39 و در تولترودین -224.71 ودر آریپی‌پرازول -215.90 است.
نتیجه‌گیری: نتایج حاصل از داکینگ نشان می‌دهد که ترکیبات لوپرامید، داریفناسین، تولترودین، آریپی‌پرازول می‌وانند به جایگاه فعال آنزیم استیل کولین استراز متصل و موجب مهار این آنزیم شوند. با توجه به اثربخشی ترکیبات در مطالعه‌ی بیوانفورماتیکی، برای بررسی‌های تکمیلی می‌توان اثر این ترکیبات را در شرایط  in vitroو in vivo مورد آنالیز قرار داد.