تخلیه فاضلاب به محیط زیست به صورت تصفیه شده یا تصفیه نشده می‌تواند تأثیر جدی بر سلامتی و کیفیت زندگی انسان و شرایط اکوسیستم داشته باشد. تخلیه فاضلاب عامل ایجاد آلودگی باکتریایی، سمیت ناشی از فلزات سنگین و آمونیاک است که همه آن‌ها سلامت عمومی و محیط‌زیست را تهدید می‌کنند. فلزات سنگین به‌دلیل چرخه بازگشت طولانی‌مدت، نامناسب بودن در تجزیه و افزایش میزان تجمع در طول زنجیره غذایی از انواع دیگر آلاینده‌ها متمایز هستند و به‌طور مداوم از منابع طبیعی و انسانی به اکوسیستم‌های آبی آزاد می‌شوند؛ که منابع انسانی عبارتند از پساب‌های صنعتی، فاضلاب خانگی و رواناب کشاورزی. آلودگی آب‌های شیرین و در نتیجه ماهیان آب شیرین با فلزات سنگین سمی یک مسئله جدی زیست‌محیطی است که پیامدهای مهمی برای سلامتی انسان دارد. برای ارزیابی سلامت سیستم‌های آبزیان، از ماهی‌ها به‌طور گسترده‌ای استفاده می‌شود، زیرا آلاینده‌های موجود در زنجیره غذایی باعث ایجاد اثرات سوء و مرگ و میر جانوران آبزی می‌شوند. در این پژوهش، چند مطالعۀ مربوط به خصوصیات، میزان جذب، ارزیابی غلظت و اثرات فلزات سنگین بر ماهی‌ها و اکوسیستم‌های آبی بررسی شده است. نتایج این مطالعات نشان داد که تجمع سموم به‌ویژه فلزات سنگین در ماهیان به‌طور بالقوه خطرناک است زیرا می‌تواند مستقیماً پس از مصرف به انسان منتقل شود. از آنجا که برخی عناصر مانند جیوه (Hg)، آرسنیک (As)، کادمیوم (Cd) و سرب (Pb) حتی در غلظت‌های بسیار پایین نیز سمی هستند، بنابراین تعیین محتوای فلزات سنگین در غذاهای انسانی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.