مقدمه: درصد قابل توجهی از کل موارد مرگ و میر سرطان مربوط به سرطان پستان است. با وجود پیشرفت در روش‌های تشخیصی، نیاز به شناسایی نشانگرهای زیستی جدید برای تشخیص دقیق‌تر و توسعه راهکارهای درمانی هدفمند همچنان احساس می‌شود. بیان نابجای آنتی‌ژن‌های سرطان–بیضه ای (CTAs) با فرآیند سرطانی شدن ارتباط دارد. در این مطالعه بیان دو ژن TPTE و TTK در سرطان پستان مورد ارزیابی قرار می گیرد.
روش بررسی: نمونه ها شامل40 نمونه توموری و 40 نمونه نرمال مجاور تومور بودند. استخراج RNA و سنتز cDNA مطابق پروتکل‌های استاندارد انجام شده و بیان ژن‌ها به کمک Real-Time PCR مورد ارزیابی قرار گرفت. بافت بیضه انسانی نرمال به‌ عنوان کنترل مثبت به همراه کنترل داخلی بتا اکتین (ACTB) استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که هر دو ژن در نمونه‌های توموری بیان می‌شوند، در حالی که سطح بیان آن‌ها نسبت به بافت‌های مجاور تفاوت معناداری داشت. الگوهای بیانی به سه گروه تقسیم شدند: افزایش بیان، عدم تغییر و کاهش بیان نسبت به بافت مجاور. ژن TTK در درصد بیشتری از نمونه‌های توموری فعال بود، در حالی‌که TPTE بیان محدودتری نشان داد.
نتیجه‌گیری: یافته‌ها بیانگر بیان نابجای TTK و TPTE در سرطان پستان است. از آنجایی که این ژنها دارای بیان بالاتری در نمونه توموری نسبت به نمونه نرمال مجاور تومور بودند، می توانند بعنوان مارکر بالقوه جهت افتراق آنها مورد استفاده قرار گیرند. بررسی‌های آینده در سطح پروتئینی، ایمنوژنیسیته و ارتباط با ویژگی‌های کلینیکوپاتولوژیک می‌تواند جایگاه این ژنها را به‌عنوان بیومارکر یا اهداف درمانی بالقوه در سرطان پستان تثبیت کند.