عفونت‌های زخم از مهم‌ترین چالش‌های نظام سلامت در سراسر جهان محسوب می‌شوند و نقش قابل‌توجهی در افزایش مدت بستری بیماران، هزینه‌های درمانی، بروز عوارض بالینی و مرگ‌ومیر ایفا می‌کنند. در دهه‌های اخیر، گسترش روزافزون مقاومت آنتی‌بیوتیکی در میان عوامل باکتریایی مولد عفونت‌های زخم، به یکی از مهم‌ترین تهدیدهای سلامت عمومی تبدیل شده است. استفاده گسترده و گاه غیرمنطقی از آنتی‌بیوتیک‌ها موجب ظهور و انتشار سویه‌های مقاوم و به‌ویژه باکتری‌های دارای مقاومت چنددارویی (MDR) شده که درمان عفونت‌ها را با دشواری‌های فراوانی مواجه ساخته است.
شناخت عوامل باکتریایی شایع در عفونت‌های زخم و آگاهی از الگوی حساسیت و مقاومت آنتی‌بیوتیکی آن‌ها، نقش اساسی در انتخاب درمان مناسب، کاهش مصرف غیرضروری آنتی‌بیوتیک‌ها و کنترل گسترش مقاومت میکروبی دارد. از آنجا که الگوی شیوع میکروارگانیسم‌ها و مقاومت دارویی در مناطق جغرافیایی مختلف متفاوت است، انجام مطالعات بومی برای تدوین راهبردهای درمانی و کنترل عفونت ضروری به نظر می‌رسد.
مطالعه حاضر با هدف بررسی شایع‌ترین باکتری‌های جداشده از کشت زخم، تعیین الگوی حساسیت و مقاومت آنتی‌بیوتیکی آن‌ها و شناسایی ایزوله‌های دارای مقاومت چنددارویی در بیماران بستری در بیمارستان شهید گنجی برازجان در سال ۱۴۰۴ انجام خواهد شد. نتایج این پژوهش می‌تواند اطلاعات ارزشمندی در زمینه اپیدمیولوژی عفونت‌های زخم و مقاومت آنتی‌بیوتیکی در منطقه فراهم کرده و در تدوین پروتکل‌های درمانی، برنامه‌های کنترل عفونت و مدیریت مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها مورد استفاده قرار گیرد..