بیماری آلزایمر یک نوع بیماری تخریب‌کننده بافت‌عصبی است که بر اساس مطالعات پاتولوژی علت آن تجمع و رسوب پلاک‌های آمیلوئیدبتا است. همچنین با به‌وجود آمدن تغییراتی در پروتئین تائو و انباشته‌شدن کلاف‌های عصبی فیبری تائو زمینه برای مرگ سلول‌های عصبی فراهم می‌شود. تاکنون درمان قطعی برای این بیماری یافت نشده‌است. امید است با انجام تحقیقات و پژوهشات بیشتر بالاخره درمان قطعی این بیماری یافت شود. این مطالعه به صورت مروری و با استفاده از مقالات مروری و پژوهشی پایگاه‌های google scholar و Pubmed از سال‌های 1395 تا 1401 با هدف درمان و برداشتن گامی در درمان بیماری آلزایمر گردآوری شده‌است. پس از مطالعات و تحقیقات درباره این بیماری، پژوهش حال حاضر نشان دهنده این است که فاکتور‌های نوروتروفیک سلول‌های بنیادی مزانشیمی می‌تواند با فراخوان سلول‌های بنیادی عصبی ناحیه زیرگرانولی شکنج دندانه‌ای هیپوکامپ، بافت‌های تخریب‌شده مغز را بهبود دهد. همچنین آنزیم سوپراکسید دیسموتاز که در سرکوب استرس اکسیداتیو نقش اساسی دارد، در سلول‌های بنیادی مزانشیمی یافت می‌شود که با استخراج این فاکتور‌ها و آنزیم و فرستادن آن‌ها به ناحیه تولید‌کننده سلول‌های بنیادی عصبی، بتوان بافت‌های تخریب‌شده را بهبود داد. مخزن اومایا یک راه بسیار مناسب برای رسیدن فاکتورها و داروهای مورد نظر به مغز است و می‌توان از این طریق سد خونی-مغزی را دور زد. با این وجود به دست آوردن دوز دقیق برای تزریق و همچنین کم بودن مطالعات انسانی از چالش‌های مهم هستند که سبب شده که نتوان اثر بخشی قطعی را اثبات نمود.